صادق حیدری نیا
تماس با من
پروفایل من
نویسنده (های) وبلاگ صادق حیدری نیا
آرشیو وبلاگ
      گردش در طبیعت ایران (سفرنامه‌هایی از دریچه‌ی تاریخ و طبیعت ایران و جهان)
یادداشت‌های پاریس (2): کوچولوهای پاریس نویسنده: صادق حیدری نیا - ۱۳٩٢/٢/٤

شاید برایتان عجیب باشد شهری که برج بلند ایفل نماد آن است، پر است از چیزهای کوچکی که حتی در کشورهای در حال توسعه از جمله ایران، خیلی طرفدار ندارد! ماشین‌های کوچولو، خانه‌های کوچولو، کوچه‌های باریک و خیلی چیزهای کوچک دیگر که در همان روزهای اول توجه مرا به خود جلب کرد. 

یکی از کوچه های پاریس ـ عکس از گوگل


1. پیش از آنکه به پاریس بیایم، تصور می‌کردم که وجود مظاهر تکنولوژی در اروپا، مهم‌ترین مؤلفه شهرهای آن باشد. اما از بدو ورود به پاریس با شرایط متفاوتی مواجه شدم و دریافتم که ادعای «ایران، بزرگ‌ترین بازار پورشه جهان» نه تنها شایعه نیست بلکه می‌توان آن را به خیلی از محصولات دیگر اروپایی هم تعمیم داد. در پایتخت فرانسه ـ کشوری که بیشترین سهم بازار خودروی ایران را با تولید انواع پژو و رنو (مگان و تندر) در دست دارد ـ ماشین‌های کوچولویی به چشم می‌خورد که در ایران هیچ طرفداری ندارد، اما اینجا بیشترین مشتری و علاقه‌مند را دارد! ماشین‌های دو نفره‌ای که توسط شرکت‌های مختلف خودروساز اعم از ژاپنی و اروپایی ساخته شده‌اند اما نمونه‌های آن مطلقا در ایران وجود ندارد.

ماشین محبوب و دونفره پاریسی ها

در اینجا به ندرت می‌توان اتومبیل‌های عظیم‌الجثه و شاسی بلند یا سواری‌های بزرگ را دید. بخش زیادی از ماشین‌های پاریس خودروهای دو در و دو نفره هستند. حتی دو محصول پرفروش بازار ایران یعنی پژو 206 و مگان هم در اینجا با ابعاد کوچکتری به چشم می‌خورند؛ مگان‌ها اغلب هاچ‌بک هستند و پژوهای 206، دو درب و البته به مراتب کمتر از ایران. در نگاه اول به ویژه به مرکز پاریس، به نظر می‌رسد که این موضوع ناشی از کمی جای پارک و خیابان‌ها و کوچه‌های نسبتا باریک باشد. اما مگر در شهر پر ترافیک و شلوغی مثل تهران، مشکل جای پارک وجود ندارد؟ به نظرم رسید که پاریسی‌ها خیلی به دنبال خودنمایی نیستند و ترجیح می‌دهند که پولشان را جای دیگری هزینه کنند تا اینکه با آن ماشین گران‌قیمت بخرند! اما این فرض هم چندان درست به نظر نمی‌رسد زیرا در این شهر، فروشگاه‌ها و تبلیغات از علاقه‌مندی‌های دیگری خبر می‌دهد. همین‌طور که در اندیشه‌ی یافتن دلایل اقبال زایدالوصف اهالی پاریس به این همه خودروی کوچک بودم، با مسایل دیگری هم برخورد کردم که نتیجه‌گیری را برایم آسان کرد.

یکی دیگر از کوچه های باریک پاریس - عکس از گوگل

2. در هر کوچه و خیابان پاریس، چندین کافه و رستوران وجود دارد، به نحوی که از مشاهده‌ی آن می‌توان به علاقه مندی فراوان پاریسی‌ها به کافه نشینی پی برد. اما تقریبا در همه این کافه‌ها، چیدمان و ابعاد میز و صندلی‌ها به شکلی است که حداکثر دو نفر می‌توانند از آن استفاده کنند. در واقع اگر یک جمع 5ـ6 نفری بخواهند در چنین جاهایی قرار بگذارند باید از بین چندین کافه یکی را انتخاب کنند که میز چندنفری داشته باشد. توی این کافه‌ها، اغلب افراد به صورت انفرادی یا حداکثر دو نفری مشغول صرف نوشیدنی و غذا هستند.

پاریس پر است از ماشین ها دو درب و حتی دونفره

3. به همه کسانی که قصد اقامت بلندمدت در پاریس دارند، توصیه می‌کنند که مسکن خود را از قبل تهیه کنند زیرا در این شهر پیدا کردن خانه کار آسانی نیست. اما در اینجا تعریف خانه هم متفاوت است! در کنار ماشین‌ها و کافه‌ها، باید خانه‌های فسقلی را هم اضافه کرد. اگر در تهران به یک آپارتمان 50 متری می‌گویند نقلی، در اینجا، چنین خانه‌ای نسبتا بزرگ است و خانه نقلی از متراژ 15 متر شروع می‌شود! اینجا مملو از خانه‌هایی است که حداکثر 20 متر مربع مساحت دارد و به ندرت آپارتمان‌های چند خوابه می‌توان یافت. البته من در همین مدت کوتاه، خانه دوستی را دیدم که سه خوابه بود با مساحت 65 متر! یعنی اگر خانه‌ای چنین ابعادی داشته باشد، چندین اتاق کوچک از دل آن درمی‌آورند؛ اما چرا؟

و باز یک کوچه دیگر! عکس از گوگل مپ

4. در یک فروشگاه لوازم زنجیره‌ای نسبتا معروف به نام «دارتی»، چیز جالبی دیدم؛ دستگاه چای‌ساز کوچک! این یکی را همه ما در ایران با آن سر و کار داریم اما نه در این اندازه! این دستگاه حداکثر قابلیت تهیه دو لیوان چای را داشت و از حیث ظاهر بیشتر به اسباب‌بازی شبیه بود. جالب‌تر آنکه نمونه‌های متعددی از آن با مارک‌های مختلف ولی در همان اندازه کوچک عرضه می‌شد.

 کافه ای با میز و صندلی های یک تا دو نفره  - عکس از گوگل

دیگر تقریبا موضوع برایم روشن شده بود؛ در این شهر اغلب آدمها زندگی انفرادی دارند به همین دلیل لوازم زندگی آنها متناسب با نیازشان طراحی شده است. کمتر خانواده‌ای دارای چند فرزند است یا برنامه‌ای برای تشکیل آن دارد که نیاز به خودروی صندوق‌دار و چهاردر داشته باشد. کمتر کسی در خانه‌اش از بستگان و خویشان پرشمار خود دعوت می‌کند تا نیاز به حال و پذیرایی وسیع داشته باشد و این موضوع را روی یک نشانه دیگر هم می‌شد حدس زد: در اینجا کمتر خانه‌ای را می‌توان یافت که دارای آیفون تصویری باشد! درها با یک کد باز می‌شوند و بسیاری از آنها حتی قابلیت باز کردن از داخل را ندارد. یعنی اگر مهمانی برای شما بیاید نمی‌توانید از پشت آیفون او را ببینید و در را برای او بازکنید. بلکه می‌توانید با تلفن همراه به وی اطلاع دهید که کد در را وارد کرده و داخل بیاید. خب این موضوع برای پاریسی‌ها عجیب نیست زیرا کمتر پیش می‌آید که در خانه‌ی کوچک خود پذیرای مهمان باشند.

در یادداشت بعدی، نکته‌های دیگری از این شهر زیبا و قدیمی خواهم نوشت.

  نظرات ()
مطالب اخیر سفرنامه آلمان (1): کلن و لیمبورگ سفر به هلند(2): لیدن، آمستردام و اوترخت سفر به هلند (1): کشور آب و دوچرخه بلژیک؛ کشور دو ملت یادداشت‌های پاریس(5): عادت‌های خوب و بد فرانسوی‌ها یک رویداد و چند روایت یادداشت‌های پاریس (4): شهر غریبه‌های مشهور یادداشت‌های پاریس (3): بهار دیرهنگام یادداشت‌های پاریس (2): کوچولوهای پاریس یادداشتهای پاریس(1): پاریس منفی یک
دوستان من مهار بيابان زايي سفرنامه‌های پرنیان يادداشتهاي يک کوهنورد حیات وحش ایران مقالات صدري زاده کهن دژ ديده بان محيط زيست ايران سرزمين کوهستان مطالعات زيستی For nature با طبيعت پسر شمالی چرخ به چرخ ميستان سبز کمکی آراز روستاي صخره اي ميمند کلاهه سفرنویس ـ شهريار شهر من ایلام موسسه نبض سبز حيات سفر در طبيعت ايران دردسرهاي يك دامپزشك Birding in Iran(حبيبي) نگاهي به طبيعت آتر: ايران و گردشگري هيئت كوهنوردي رودبار رازكوه پيك محيط زيست شبهاي الموت ایران را بگردیم... (محمد) عاشق مسافرت محيط‌ زيست و آثارباستاني ايلام روزنوشت‌هاي محمود دهقاني گردش (علي‌اكبر مرادان) گرمه نون بوی کوچ، بوی سفر، بوی راه طبیعت مینوی ایران کیجا قصه گو پرتال زیگور طراح قالب